مثل حس چندلر به Thanksgiving
امروز تولدمه.
از کسی هم انتظار تبریک و جشن و کیک و کادو ندارم.
قبلترها خیلی ذوق داشتم ها؛ اما چندین بار چنان خاطرات بدی از تولدم برام به جا موند که الان چندین ساله که هیچ حس خاصی ندارم و حتی گاهی برام عذابآور میشه.
امیدوارم یه زمانی تولد برای من هم یه تجربهی باحال بشه...
امشب میخوام برای خودم wishlist بنویسم، میخوام خودمو بغل کنم، از دخترک درونم بپرسم که دلش چی میخواد...
سلام
نوشتن منو آروم میکنه و به افکارم نظم میده.
دلم میخواد در این خانه از روزمرگیهام بنویسم.
برای مخاطبی که نمیخونه حتی.