کجا برم...

وبلاگ‌نویسی دهه ۹۰ چقدر بهتر بود با اینکه اون موقع بچه بودم و خیلی پست‌های بچگونه منتشر می‌کردم. مثلا محتواهای مربوط به آن شرلی و هری پاتر! :) نمی‌دونم خطای ذهن منه یا قدیما واقعا همه چی بهتر بود.

داشتم فکر می‌کردم دیگه روزمره‌نویسی اینجا خسته‌کننده شده. گاهی پست‌های منتشرشده اخیر بلاگ اسکای رو می‌خونم و می‌ترسم از اینکه با بعضی از اینا توی یه محیطم و اونا هم شاید وبلاگ منو بخونن! یکیشون فقط داره از ف ت ی ش هاش می‌نویسه و دیگه حتی عکس وبش رو می‌بینم تهوع می‌گیرم و صفحه رو رد می‌کنم. یه بار یه آقایی برام یه کامنت گذاشت. من وارد وبلاگش شدم. دیدم یا خداااا انواع و اقسام الفاظ رکیک به کار برده و محتوای جنسی نوشته و خیلی از خانم‌هایی که براش کامنت گذاشتن خودشونم متاهل بودن ولی با ادبیات سخیف این آدم همراهی می‌کردن. اگه من باشم قطعا کار هر دو طرف رو خیانت می‌دونم. مگه خیانت فقط جنسیه؟ کامنتشو حذف کردم و دعا کردم دیگه گذر خودش و خانمایی که براش کامنت میذارن به وبلاگ من نخوره.

دلم می‌خواد یه جا از روزمرگی‌هام بنویسم. دلم می‌خواد یه سری افراد محدود هم بتونن بخونن و اگه خواستن بتونن نظر بدن. قبلا توی تلگرام می‌نوشتم ولی به دلایلی ادامه ندادم. اینجا راحت‌تر می‌تونم بنویسم چون کسی منو نمی‌شناسه. ولی نمی‌دونم شاید باید برگردم به همون تلگرام.